Dolle uitwendagen

Een wat onorthodoxe manier van uitwennen van de jongen, zo kun je de werkwijze die ik daar al een aantal jaren voor heb zeker noemen. Ik weet dat er veel meer liefhebbers zijn die het zo doen, dus uniek is het natuurlijk ook niet. Bij mij vindt het z’n oorsprong in twee zaken, namelijk lange werkdagen (weinig tijd voor de duiven) en de havik. Ik ben er mee begonnen in hetzelfde jaar dat de oude duiven open hok kregen overdag, omdat ik ze geen regelmatige trainingsuren kon bieden. Normaal deed ik de jongen overdag los om ze rustig uit te wennen. Daar raakte het rustige trouwens ook wel wat af, want een hongerige havikvrouw die háár jongen wilde voeren had het voorzien op die klunzige jongen met van die onhandige vliegbewegingen, donshaartjes nog op de kop en natuurlijk wel twee flinke duivenborstjes met mals vlees. De oude duiven kreeg ze niet te pakken, deze jonkies natuurlijk wel. Had ik het ene hoofdbreken opgelost (hoe laat ik de oude duiven regelmatig trainen terwijl ik de ene dag laat weg ben en de andere dag laat thuis, en vaak beide), die jongen alleen in het weekend loslaten (terwijl er dan ook vluchten zijn) was een nieuwe kopzorg. Tot ik van duivenvrienden Frits en Eduard begreep dat zij hun jongen pas loslieten als ze al ruim vliegvlug waren en tot die tijd gewoon vasthielden. Wat meer speurwerk leverde op dat een aantal grote fondvedettes hun jonkies ook pas na Perpignan uitwende, daarvoor zaten ze binnen met uitzicht op buiten. Mijn hok voor de jongen is aan de voorkant ook gewoon open (gaas) dus dat vrije uitzicht hebben ze. Met name Eduard was ook van mening dat duiven die niet weten waar ze wonen ook nooit goede postduiven zullen worden, dus die wegvliegers kun je missen, bovendien zijn oudere jongen veel sneller en dus een minder makkelijke prooi voor de havik . Het resultaat is dat ik die omslag ook heb gemaakt, jongen niet eerder los dan na afloop van het seizoen voor de oude duiven. Intussen doe ik dat alweer een jaar of drie, heb alleen nog een aanpassing gedaan dit jaar. Door later te kweken (vanaf april) kan ik én de oude duiven invliegen op weduwschap én zijn de oudste jongen in augustus toch nog relatief jong als ze voor het eerst buitenkomen.

Wat blijft is dat het altijd billenknijpen is die eerste uitwendagen. Dit jaar waren het drie van die dolle dagen, overal waar je kijkt knallen van die kamikazeduiven door het luchtruim die voor het eerst ontdekt hebben dat ze kunnen vliegen. En waren er de afgelopen jaren toch altijd wel een 5 á 10 die met de blik op oneindig voor altijd wegvlogen (vaak de oudsten), dit jaar bleef dat beperkt tot 3 van de 36. Bij nieuwe inbreng is het altijd even afwachten, bij de eigen duiven is het wel ‘ingekweekt’ intussen. 

Deze week hebben ze hun inentingen ook gehad, maandag paramyxo en donderdag paratyfus (Zoosal-T) dus ze zitten mooi op schema voor het opleerprogramma wat ze over een maand weer kunnen volgen op de taartvluchten bij Dick Fijn. Van kopzorgen en in de soep gelopen planning zit ik dus nu weer op een werkbaar ‘systeem’. De jongen worden er niet beter of slechter van, de baas wel.

Advertenties
door wiebrenvanstralen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s