Pokke eind


Collega-WOWD’er Rudo reed de afgelopen dagen de omgekeerde route en verzuchtte bij het passeren van deze afrit: “Pokke eind, respect”. Toen waren de twee door mij meegegeven duivinnen nog onderweg, al had liefst één van hen voor een mooie klassering toen thuis moeten zijn. Dat thuiskomen deed de eerstgetekende pas toen ik de lege klok was gaan afslaan in Balk. Voor het eerst sinds ik daar meedoe met dé klassieker van de middaglossing lag ik er onderdoor. Schrale troost dat er meer waren zoals ik en schrale troost dat bij thuiskomst de beste van de 2 dames – de 022 van 2012- wel thuis was. Maar daar koop je niks voor. 

Ik weet dat mijn duiven lang thuiskomen, maar achteraf had ik de 022 en daarmee ook de duivin die nog niet thuis is, gewoon niet mee moeten geven. Want ze was flink afgevallen en is dus eigenlijk op haar tandvlees thuisgekomen. Domme melker dus, want zulke duiven (4 op 4 tot nu toe) heb ik verder niet meer. Haar doffer twee weken geleden verspeeld op een trainvluchtje, na 4 succesvolle St. Vincents en een Perpignan vorig jaar. Opleren is link bij de ervaren rotten, alweer. Eerder nog een paar ervaren rakkers opgepeuzeld door de roofvogels, dan is de spoeling wel erg dun. Deze wake-up call is blijkbaar even nodig, dus Brive maar even overslaan en de boel op de rit krijgen. Standaard grijpen de meeste melkers nu naar de geel -of ornithosekuur. Ik wil dat niet, dus moet ik het lek boven krijgen. Te beginnen bij het hok.

Advertenties
door wiebren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s