Startmotor

Langzaamaan is seizoen 2017 ook weer begonnen, de vliegduiven hebben hun eerste ronden weer gemaakt en de jaarlingen worden overgewend naar nieuwe klep en hok. De vorstweken helpen mooi mee om de spaarbrander te activeren, weinig voer en koude dagen zetten de duiven op standje zuinig. Nu proberen het dagelijks uitvliegen er weer in te krijgen, dat past nog niet helemaal binnen de werkuren. Complicatie is dat ook de eerste krombek zich weer heeft gemeld, een slechtvalkdame deed een klein uurtje haar best om een jonge duivenborst in haar klauwen te krijgen. De oudste ploeg onder de laatjes ging de uitdaging aan om haar te dissen in de lucht, de jongsten knalden juist naar de grond, in de schuur, op de container, bij buurvrouw op de vensterbank, in een struik. Instinct is er nog dus. Boeiend om te zien dat deze overlevingsmodus gepaard gaat met een soort ‘shock’, duurt even voor ze daar weer uit zijn.

De les van vorig jaar heb ik nog vers in het geheugen: duiven niet buiten zonder toezicht in de periode dat de overwinterende roofvogels actief zijn. Dat kostte me toen waardevolle vliegduiven. Niet dat ik daar nu nog veel van heb zitten trouwens, maar dit jaar wil ik toch voorkomen dat de knockout al voor de vluchten een feit is.

Verder is het nogal rustig in mijn duivenwereld, één feestmiddag en kijkdag en verder alles laten lopen. Voor het seizoen begint hoop ik nog een kritische blik in mijn hokken te krijgen van een wereldmelker. Want een herhaling van 2016 zie ik niet zitten. En leren kan iedereen, zeker ook zo’n eigenwijze melker als ik.

Advertenties
door wiebren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s