Afbeelding

Slotakkoord

De laatste marathon van het seizoen werd me er eentje. In meerdere opzichten. Allereerst werd de geplande losplaats Cahors ingeruild voor Perigueux, toch een kleine 100 kilometer korter.En de duiven werden om10:30 gelost, zodat ze op het heetst van de dag al even onderweg zouden zijn. Ik had de ploeg mee die ook op de eerste Perigueux van dit jaar meededen en daarnaast de twee duiven die op Agen prijsvlogen op de ochtendlossing dit jaar. Acht duiven totaal, de grootste ploeg van dit jaar. Met zulke hoge temperaturen sloeg de twijfel wel een beetje toe of ze dat goed aan zouden kunnen. Perpignan, gelost om 7:00 uur verliep uiterst stroef met ’s avonds op de kortste afstanden nog geen duif door. Dit zou dus een hele zware vlucht worden voor de duiven. Met zo’n klein ploegje oudere duiven als ik momenteel heb kan het dan twee kanten op; of het gaat goed en ook volgend jaar heb ik weer een ploeg, of het is uithuilen en opnieuw beginnen volgend jaar. Tot ze daar was om 8 voor 2, de 854. Het iele duivinnetje die als tweede kwam op de eerste Perigueux en 11e werd in Balk. Ze kwam toen vlak achter de 591 aan, een sterke doffer, ook uit 2016. Ik dacht toen dat ze hem gevolgd was, want ze was aardig moe. Maar het moet op eigen kracht geweest zijn want ze vliegt de 7e in sector 4, 6e in de afdeling en rond de 42e van de hele lossing van bijna 13500 duiven. En om 16:24 komt warempel de 591, notabene vanaf het noordwesten met een zwierige zwaai landt hij in één keer op de klep. Ook voor hem nog top10 in Balk en in de sector bij de eerste 50. Terwijl hij dus omgevlogen is. Ook de volgende morgen nog 4 thuis waarvan er drie zich klasseren nationaal. De jaarlingen van Chateaudun wisten ook allemaal hun thuishok weer te bereiken. Kortom, ik kan volgend jaar weer met meer ervaren duiven meedoen. Een daverend slotakkoord dus van dit seizoen

Advertenties
door wiebrenvanstralen