Afbeelding

Taarttoer

De oudste groep jonge duiven is momenteel onderweg vanuit Wijk bij Duurstede. Er waren 30 die hoognodig eens moeten laten zien dat ze als postduif geboren zijn. Al jaren breng ik ze naar volle tevredenheid bij Dick Fijn en zijn kompanen in ’t Loo/Oldebroek. Ze organiseren al vele jaren taartvluchten en liefhebbers komen van heinde en ver duiven brengen. Grootste voordeel vind ik de flinke overvlucht die mijn jongen dan hebben, vanaf grofweg Hattem zullen ze toch echt hun eigen kompas moeten gebruiken voor de goede richting en niet de staart van duiven vóór hen. Zo’n eerste vlucht (ik leer niet op) is vaak lastig voor ze, want ze moeten eigen angst voor de mand, de auto, de lossing met al die vreemden en vaak ook de wind bedwingen om weer veilig thuis te komen. Het is altijd even billenknijpen tot de eerste er is. Daarna is de stelling “als deze het kan moeten de anderen het ook kunnen”

Advertenties
door wiebrenvanstralen
Afbeelding

Slotakkoord

De laatste marathon van het seizoen werd me er eentje. In meerdere opzichten. Allereerst werd de geplande losplaats Cahors ingeruild voor Perigueux, toch een kleine 100 kilometer korter.En de duiven werden om10:30 gelost, zodat ze op het heetst van de dag al even onderweg zouden zijn. Ik had de ploeg mee die ook op de eerste Perigueux van dit jaar meededen en daarnaast de twee duiven die op Agen prijsvlogen op de ochtendlossing dit jaar. Acht duiven totaal, de grootste ploeg van dit jaar. Met zulke hoge temperaturen sloeg de twijfel wel een beetje toe of ze dat goed aan zouden kunnen. Perpignan, gelost om 7:00 uur verliep uiterst stroef met ’s avonds op de kortste afstanden nog geen duif door. Dit zou dus een hele zware vlucht worden voor de duiven. Met zo’n klein ploegje oudere duiven als ik momenteel heb kan het dan twee kanten op; of het gaat goed en ook volgend jaar heb ik weer een ploeg, of het is uithuilen en opnieuw beginnen volgend jaar. Tot ze daar was om 8 voor 2, de 854. Het iele duivinnetje die als tweede kwam op de eerste Perigueux en 11e werd in Balk. Ze kwam toen vlak achter de 591 aan, een sterke doffer, ook uit 2016. Ik dacht toen dat ze hem gevolgd was, want ze was aardig moe. Maar het moet op eigen kracht geweest zijn want ze vliegt de 7e in sector 4, 6e in de afdeling en rond de 42e van de hele lossing van bijna 13500 duiven. En om 16:24 komt warempel de 591, notabene vanaf het noordwesten met een zwierige zwaai landt hij in één keer op de klep. Ook voor hem nog top10 in Balk en in de sector bij de eerste 50. Terwijl hij dus omgevlogen is. Ook de volgende morgen nog 4 thuis waarvan er drie zich klasseren nationaal. De jaarlingen van Chateaudun wisten ook allemaal hun thuishok weer te bereiken. Kortom, ik kan volgend jaar weer met meer ervaren duiven meedoen. Een daverend slotakkoord dus van dit seizoen

door wiebrenvanstralen
Afbeelding

Bergerac 18

De omstandigheden waren sterk vergelijkbaar met vorig jaar. Lang zweten in de mand, een dag later los, en gejaagd door (zij)wind naar huis. Vanwege de voorspellingen rond zoals die er bij inkorven waren -en een NPO die openlijk speculeerde op een morgenlossing- heb ik voorzichtig ingekorfd. Het is toch een zwaar seizoen voor de duiven met al dat warme weer en kopwind , voor je het weet is je hok leeg. En routiniers heb ik eigenlijk niet dus dan wordt het meer ‘een gokje wagen’. In dit geval met 6 mee.

Ik heb 1 oude duivin meegedaan, de enige die van St. Vincent terugkwam en de minste in mijn ogen van de drie die toen mee waren. Ze is een kleindochter van Bonte Piter (Jellema) langs vaderskant en De Bergeracdoffer via haar moeder. Van St. Vincent kwam ze ’s avonds thuis, nu was ze er even over 11 en zal rond plek 50 eindigen in NIC ZWH en rond 165 in de afdeling. Net geen 1:10 dus dat scheelt niet alles.

De andere 5 allemaal jaarlingen, met de mooiste neststand en conditie. Ze komen na de prijzen maar voor een debuut op de marathon amper een jaar na geboorte valt me dat niet eens tegen.

Voor komende week weer dubben, de meesten naar Cahors maar de jaarlingen op Issoudun denk ik.

door wiebrenvanstralen
Afbeelding

Ach Agen

Na Perigueux werden de andere 18-maanders ingezet op Agen. Ik vond ze eigenlijk mooier dan de ploeg op Perigueux, belangrijkste verschil was dat ze iets later op een mooie stand zaten. Duiven met weinig ervaring kregen het op deze ZLU-vlucht -waar veel liefhebbers vooral jaarlingen op spelen- niet kado. De stevige kopwind en de warmte heeft veel duiven opgebroken. Er kwamen twee door deze editie, in NIC Urk klasseerden ze zich op plek 9 en 15. Op de foto de 574 die op twee jongen en twee eieren (week oud) haar prestatie leverde. Haar doffer kwam als tweede binnen.

door wiebrenvanstralen
Afbeelding

Afgang en opgang

St. Vincent, 3 duiven mee die vorig jaar met succes Bergerac volbrachten maar verder nog weinig ervaring hadden op de overnacht. Dan is 1130 km met een frontale storing (de vroege duiven waren met westelijke wind allemaal aan de westkust geklokt) misschien wat te heftig. Aan de andere kant, ook andere liefhebbers klokken duiven op tijd. Tijdens de training door de week waren de duiven wel erg fanatiek en de conditie liep ook op.

Na zo’n afgang op St. Vincent vreesde ik toch dat Perigueux ook wel eens tegen kon vallen. Gelukkig viel dat dan weer wel mee. Een zware wedvlucht met een paar uitschieters. Zoals het er nu uitziet plek 9&11 in Nic Balk, deze twee ook bij de eerste 100 in de afdeling en 4 in de prijzen van 6 gezette duiven. Dat klopt dan wel weer met het gevoel. Zijn ze toch in opgang. Volgende week kijken of dat op Agen ook zo blijft.

Op de foto de eerste en derde duif, beide uit Jonge Teun x dochter Hellas (beide rechtstreeks Jellema)

door wiebrenvanstralen
Afbeelding

Pieperdepiep

Daar zijn dan de eerste twee jonkies van dit jaar, Jonge Teun ontfermd zich er deze middag over. De andere kweekduiven verwachten ook allemaal de komende week hun gele monstertjes.

Bij de vliegduiven komt het broeden ook al dichterbij. Hun eerste trainingsvluchten verlopen goed, de ploeg van de oude duiven is nog intact. Andere jaren hadden de roofvogels er al wel een aantal te pakken genomen in het voorjaar maar dat is dit jaar niet gebeurd. Van de jonge duiven van 2017 is er wel een aantal opgepeuzeld, die hebben de hele winter veel gevlogen, dat heeft vast meegeholpen aan het feit dat de meesten dat ook overleefd hebben. Alert, redelijk wild en goed in conditie wanneer de dagen hier langer worden dan rond de evenaar. Dat heeft veel invloed op de schade. Hopen dat het een mooi seizoen gaat worden.

door wiebrenvanstralen

Snotjongen

Geen taartvluchten dit jaar, een hok vol snotjongen is de reden. Gek genoeg begon het bij de kwekers, ik vermoed dat de vele muggen (neven zeggen we in het Fries) daar een rol in hebben, plus een enkele vreemdeling die werd bijgehaald. En zoals het met die snotkoppen dan gaat, langzaam maar zeker krijgen ze het allemaal. Met het bijzetten van de jongen bij de anderen krijgen die het natuurlijk ook, omdat de veroorzaker een virus is. Het is niet anders, zou ik ze nu meedoen dan betekent dat natuurlijk verliezen. En elk jong wat uit voorzorg thuisblijft (na een week, soms twee zijn ze weer in orde) kan natuurlijk niet makkelijk meer aanhaken terwijl de vluchten oplopen in afstand.

Twee jongen zijn intussen geëmigreerd naar Spanje, die doen mee op de Corabia Winter eenhoksrace. De anderen in het voorjaar maar een stoomcursus en mee met de afdeling. De eerste twee jaarlingen op Bergerac hadden in hun geboortejaar ook geen mand gezien, dus het kan ook best. Ze zijn als postduif geboren tenslotte. 

door wiebrenvanstralen

Orange en Bergerac

Test nummer 1 dit jaar voor de oude duiven was Orange. Hemelsbreed 970 km maar dat werd voor de meesten een flink stuk meer of langer. Er was één ervaren doffer mee van 2012, de enige met ervaring die er nog is, de anderen beleefden hun première op de marathon. Toch maar vroeg uittesten, anders spaar ik duiven op die ook volgend jaar nog te weinig ervaring hebben. Het werd in Balk 1 prijsje in de tweede helft van de uitslag, wel aardig dat dit duivinnetje wat nog een tijdje dacht liever bij een sierduivenhouder in Jubbega te willen blijven nu toch m’n eerste was op het hok. De oude doffer kwam als tweede, toen was er al 4,5u verstreken, 20 minuten later weer een duivin die onderweg een tikje had meegekregen. De volgende ochtend vroeg een vierde, toen waren de andere NIC’s nog aan het klokken dus in de afdeling leek het wat beter. Al met al niet ontevreden over het thuiskomen, uiteindelijk zijn er nog 2 onderweg. Wel wat schrammen op borstbenen en missende achtervleugel, waaruit blijkt dat het geen route zonder gevaar is, maar ook dat er wel karakter in de betreffende duifjes zit.

Uitslag Orange

Test nummer 2 is Bergerac, daarop zijn 18 duiven ingezet, 12 duivinnen en 6 doffers. Ben heel benieuwd. Op een doffer die zonder achtervleugel van Orange kwam en twee hele laatjes na zit de hele vliegploeg dus in de mand. Een mooie groeptest dus. Wat is er mee:

duivinnen:

  1. 16/562 uit Pepping x Jellema (Mighty Mo, Nirvana)
  2. 15/883 uit Wittebol (954) x Jellema ( Orion, Mirna)
  3. 16/857 uit Jellema (int. OrionxSaffier) x Jellema (Bergerac)
  4. 16/597 uit Abzu x Pepping
  5. 16/567 uit 143 Waterlander x Jellema (Hilton)
  6. 15/875 uit Wittebol (086) x Jellema (Hilton)
  7. 15/874 uit Jellema (bonte Piter) x Jellema (Bergerac)
  8. 16/574 uit 143 Waterlander x Jellema (Hilton)
  9. 16/584 uit broerxzus (bonte Piter x Bergerac -Jellema)
  10. 16/854 uit Jellema (Isa) x Droog (ZwartGoud x Dax)
  11. 16/848 uit Jellema (Teun) x Jellema (Hellas)
  12. 14/420 uit Wittebol (954) x Jellema (Hilton)
  13. 16/851 uit Abzu x Pepping
  14. 16/556 uit Jellema (int.Orion&Saffier) x Pepping
  15. 12/383 uit Beerda x Jellema (Orion, Mirna)
  16. 16/585 uit broer x zus (bonte Piter x Bergerac -Jellema)
  17. 16/573 uit 143 Waterlander x Jellema (Hilton)
  18. 16/591 uit Jellema (Teun) x Jellema (Hellas)

Update: om 7:00 werd de 15/875 geklokt, werd uiteindelijk een mooie 17e in afdeling 11 van 1466d en 44e sector 4 van ruim 2700d. 

Uitslag Bergerac


Om 7:37 haar halfzus 14/420 die ook nog mooi op tijd was. Ook een aantal jaarlingen lieten zich goed zien, ik was tevreden over het resultaat. 

door wiebrenvanstralen

Lek boven? 

Het tweede duivenseizoen op het nieuwe hok staat op het punt van beginnen. Aan de late kant wellicht, dat heeft vooral te maken met tijdgebrek tot eind april. Verandering van werk maakt dat ik nu weer meer tijd en aandacht aan de duiven kan besteden. Na het koppelen begin mei zijn de duiven ingespeeld, wat niet helemaal zonder kleerscheuren is verlopen. Daarmee is het aantal duiven met marathonervaring geslonken tot een paar. Dat heeft direct gevolgen voor het aantal vluchten wat ik dit jaar speel. De jaarlingen krijgen een dagfond en sluiten af met Bergerac, de meerjarigen gaan na Orange ook naar Bergerac of wellicht Narbonne. Een kort programma, het is niet anders. 


Tijdens een bezoek aan Jaap Mazee na diens wondere prestaties op Limoges en St. Vincent kwam het gesprek op hokaanpassingen. Thuisgekomen heb ik de luchtstroom aangepast door de openingen onder de golfplaten aan de achterkant dicht te stoppen met karton. Al snel merkte ik verschil in het klimaat en ook de duiven werden gladder en actiever. Hopelijk vertaald het zich in betere resultaten in dit korte seizoen.

door wiebrenvanstralen

Vliegroute

Het mysterie van het thuisvinden van onze reisduiven, dat blijft boeiend. Al een dikke twintig jaar verdiep ik me in technische snufjes die we de duiven mee kunnen geven om de route van hun thuisreis te ontrafelen. Mijn duiven en die van anderen werden ‘proefkonijn’ om apparaatjes te testen van meer dan 20 gram en het werd een fiasco. Ik legde contact met wetenschappers en techneuten wereldwijd. Intussen houden meer mensen dan ooit zich ermee bezig. En ondanks de enorme technologische vooruitgang in die twee decennia is er nog steeds geen doorbraak. Er zijn hele lichte zendertjes, gps-chips en tags, alleen te weinig secuur nog. Er zijn betere maar die zijn dan weer peperduur of te lomp om op het aerodynamische duivenlijf te knopen.

Ook in duivenland zijn er meer en meer die het internet afstruinen om zo’n volgsysteem voor duiven te ontwerpen. Sommigen omdat ze ook zo begeesterd zijn door dat mysterieuze zintuig van onze reisduiven, anderen omdat ze wat nieuws proberen te verkopen of om de kennis te gebruiken om meer succes te hebben op de wedvluchten. Alweer bijna 10 jaar geleden werd door PPN ingezet op een chip die real-time signaal moest doorgeven zodat we de stip op de kaart zouden kunnen volgen. Het werd niks meer dan een verspilling van geld. En inmiddels lonkt de markt voor ringen die de duivenroute op de kaart kunnen plotten, nu nog achteraf maar dat moet natuurlijk ‘live’ gaan worden. 

De laatste jaren heb ik ook veel contact hierover met trekvogelonderzoekers. Zo kwam ik ook aan de geolocators waarmee we duiven van Jellema uitrustten die vanuit Barcelona succesvol naar huis kwamen. Met de kennis van nu weten we die route toch nog steeds niet. Er zijn ook zenders die een paar duizend euro kosten en dan kun je elke minuut volgen. Het boeiende bij trekvogelonderzoek is dat iedere nieuwe route meer vragen oplevert dan antwoorden. En veel zegt over de invloed van de mens op het gedrag van de vogels. Ik twijfel er niet aan dat dat ook zo is voor de duivensport. Over vervoer, groepsgedrag, lossingsbesluiten, het weer en de uitslagen gaan we anders denken als de informatie van de vliegroutes ontsloten zal worden. Hoog tijd dat de WOWD met de NPO daar een programma voor opzet, om deze nieuwe ontwikkeling te ondersteunen.

Intussen is het voor de duiven nog steeds de gewoonste zaak van de wereld. Ze kiezen het luchtruim en weten gewoon wat ze moeten doen. Fascinerend!

door wiebrenvanstralen