Afbeelding

Taarttoer

De oudste groep jonge duiven is momenteel onderweg vanuit Wijk bij Duurstede. Er waren 30 die hoognodig eens moeten laten zien dat ze als postduif geboren zijn. Al jaren breng ik ze naar volle tevredenheid bij Dick Fijn en zijn kompanen in ’t Loo/Oldebroek. Ze organiseren al vele jaren taartvluchten en liefhebbers komen van heinde en ver duiven brengen. Grootste voordeel vind ik de flinke overvlucht die mijn jongen dan hebben, vanaf grofweg Hattem zullen ze toch echt hun eigen kompas moeten gebruiken voor de goede richting en niet de staart van duiven vóór hen. Zo’n eerste vlucht (ik leer niet op) is vaak lastig voor ze, want ze moeten eigen angst voor de mand, de auto, de lossing met al die vreemden en vaak ook de wind bedwingen om weer veilig thuis te komen. Het is altijd even billenknijpen tot de eerste er is. Daarna is de stelling “als deze het kan moeten de anderen het ook kunnen”

Advertenties
door wiebrenvanstralen
Afbeelding

Slotakkoord

De laatste marathon van het seizoen werd me er eentje. In meerdere opzichten. Allereerst werd de geplande losplaats Cahors ingeruild voor Perigueux, toch een kleine 100 kilometer korter.En de duiven werden om10:30 gelost, zodat ze op het heetst van de dag al even onderweg zouden zijn. Ik had de ploeg mee die ook op de eerste Perigueux van dit jaar meededen en daarnaast de twee duiven die op Agen prijsvlogen op de ochtendlossing dit jaar. Acht duiven totaal, de grootste ploeg van dit jaar. Met zulke hoge temperaturen sloeg de twijfel wel een beetje toe of ze dat goed aan zouden kunnen. Perpignan, gelost om 7:00 uur verliep uiterst stroef met ’s avonds op de kortste afstanden nog geen duif door. Dit zou dus een hele zware vlucht worden voor de duiven. Met zo’n klein ploegje oudere duiven als ik momenteel heb kan het dan twee kanten op; of het gaat goed en ook volgend jaar heb ik weer een ploeg, of het is uithuilen en opnieuw beginnen volgend jaar. Tot ze daar was om 8 voor 2, de 854. Het iele duivinnetje die als tweede kwam op de eerste Perigueux en 11e werd in Balk. Ze kwam toen vlak achter de 591 aan, een sterke doffer, ook uit 2016. Ik dacht toen dat ze hem gevolgd was, want ze was aardig moe. Maar het moet op eigen kracht geweest zijn want ze vliegt de 7e in sector 4, 6e in de afdeling en rond de 42e van de hele lossing van bijna 13500 duiven. En om 16:24 komt warempel de 591, notabene vanaf het noordwesten met een zwierige zwaai landt hij in één keer op de klep. Ook voor hem nog top10 in Balk en in de sector bij de eerste 50. Terwijl hij dus omgevlogen is. Ook de volgende morgen nog 4 thuis waarvan er drie zich klasseren nationaal. De jaarlingen van Chateaudun wisten ook allemaal hun thuishok weer te bereiken. Kortom, ik kan volgend jaar weer met meer ervaren duiven meedoen. Een daverend slotakkoord dus van dit seizoen

door wiebrenvanstralen
Afbeelding

Bergerac 18

De omstandigheden waren sterk vergelijkbaar met vorig jaar. Lang zweten in de mand, een dag later los, en gejaagd door (zij)wind naar huis. Vanwege de voorspellingen rond zoals die er bij inkorven waren -en een NPO die openlijk speculeerde op een morgenlossing- heb ik voorzichtig ingekorfd. Het is toch een zwaar seizoen voor de duiven met al dat warme weer en kopwind , voor je het weet is je hok leeg. En routiniers heb ik eigenlijk niet dus dan wordt het meer ‘een gokje wagen’. In dit geval met 6 mee.

Ik heb 1 oude duivin meegedaan, de enige die van St. Vincent terugkwam en de minste in mijn ogen van de drie die toen mee waren. Ze is een kleindochter van Bonte Piter (Jellema) langs vaderskant en De Bergeracdoffer via haar moeder. Van St. Vincent kwam ze ’s avonds thuis, nu was ze er even over 11 en zal rond plek 50 eindigen in NIC ZWH en rond 165 in de afdeling. Net geen 1:10 dus dat scheelt niet alles.

De andere 5 allemaal jaarlingen, met de mooiste neststand en conditie. Ze komen na de prijzen maar voor een debuut op de marathon amper een jaar na geboorte valt me dat niet eens tegen.

Voor komende week weer dubben, de meesten naar Cahors maar de jaarlingen op Issoudun denk ik.

door wiebrenvanstralen
Afbeelding

Ach Agen

Na Perigueux werden de andere 18-maanders ingezet op Agen. Ik vond ze eigenlijk mooier dan de ploeg op Perigueux, belangrijkste verschil was dat ze iets later op een mooie stand zaten. Duiven met weinig ervaring kregen het op deze ZLU-vlucht -waar veel liefhebbers vooral jaarlingen op spelen- niet kado. De stevige kopwind en de warmte heeft veel duiven opgebroken. Er kwamen twee door deze editie, in NIC Urk klasseerden ze zich op plek 9 en 15. Op de foto de 574 die op twee jongen en twee eieren (week oud) haar prestatie leverde. Haar doffer kwam als tweede binnen.

door wiebrenvanstralen
Afbeelding

Afgang en opgang

St. Vincent, 3 duiven mee die vorig jaar met succes Bergerac volbrachten maar verder nog weinig ervaring hadden op de overnacht. Dan is 1130 km met een frontale storing (de vroege duiven waren met westelijke wind allemaal aan de westkust geklokt) misschien wat te heftig. Aan de andere kant, ook andere liefhebbers klokken duiven op tijd. Tijdens de training door de week waren de duiven wel erg fanatiek en de conditie liep ook op.

Na zo’n afgang op St. Vincent vreesde ik toch dat Perigueux ook wel eens tegen kon vallen. Gelukkig viel dat dan weer wel mee. Een zware wedvlucht met een paar uitschieters. Zoals het er nu uitziet plek 9&11 in Nic Balk, deze twee ook bij de eerste 100 in de afdeling en 4 in de prijzen van 6 gezette duiven. Dat klopt dan wel weer met het gevoel. Zijn ze toch in opgang. Volgende week kijken of dat op Agen ook zo blijft.

Op de foto de eerste en derde duif, beide uit Jonge Teun x dochter Hellas (beide rechtstreeks Jellema)

door wiebrenvanstralen
Afbeelding

Pieperdepiep

Daar zijn dan de eerste twee jonkies van dit jaar, Jonge Teun ontfermd zich er deze middag over. De andere kweekduiven verwachten ook allemaal de komende week hun gele monstertjes.

Bij de vliegduiven komt het broeden ook al dichterbij. Hun eerste trainingsvluchten verlopen goed, de ploeg van de oude duiven is nog intact. Andere jaren hadden de roofvogels er al wel een aantal te pakken genomen in het voorjaar maar dat is dit jaar niet gebeurd. Van de jonge duiven van 2017 is er wel een aantal opgepeuzeld, die hebben de hele winter veel gevlogen, dat heeft vast meegeholpen aan het feit dat de meesten dat ook overleefd hebben. Alert, redelijk wild en goed in conditie wanneer de dagen hier langer worden dan rond de evenaar. Dat heeft veel invloed op de schade. Hopen dat het een mooi seizoen gaat worden.

door wiebrenvanstralen
Afbeelding

Bonte verzameling

Bonte verzameling

Sinds vorige week zijn de doffers en duivinnen weer samen, na een periode van scheiding. Een week voor Pasen en de eieren beginnen al aardig los te komen. Benieuwd wat voor bonte verzameling het dit jaar weer op zal gaan leveren.

door wiebrenvanstralen
Afbeelding

Winterspelen

Winterspelen

Na het imposante kwartet supervrouwen op de schaatsmijl ben ik maar eens in de duivenadministratie gedoken. Dit soort klusjes horen er ook bij, meestal moet het nog vlak voor de vergadering waneer de hoklijst ingeleverd wordt.
Nu ben ik veel eerder dan andere jaren, het komt misschien door het zachte weer deze winter dat het eerder begint te kriebelen? Misschien ook wel door het forumavondje in Beerta vorige week, waar het codewoord selectie was. En selectie wordt ook zichtbaar als je alleen even kijkt naar de eigendomsbewijzen van 2013 die er op het toetsenbord liggen. Er hebben heel wat meer beloftes in de nestschotels gelegen dan de uitverkorenen die de jaarwisseling hebben gehaald. Selectie op selectie op selectie. Als de concurrentie moordend is ben je in staat om ongelooflijke prestaties te realiseren.
Kijk maar naar Jorien, Ireen, Lotte en Marrit!

door wiebrenvanstralen
Afbeelding

Bell-curve

Bell-curve

Dave Shewmaker is één van de weinigen die gefundeerd en begrijpelijk schrijft over duiven en erfelijkheid. Hij heeft met meerdere diersoorten fokprogramma’s opgezet en doet dat ook met postduiven. Nu is er bij postduiven één probleem, wij zijn het meest geïnteresseerd naar wat er in het kopje zit. Het innerlijk (navigatie en oriëntatie) is belangrijker dan het uiterlijk (fysieke eigenschappen), in tegenstelling tot productiedieren of huisdieren die voor de sier worden gehouden. Toch doet hij een goede poging, net als vroeger Prof. Alfons Anker deed. Twee belangrijke zaken die hij ons kan leren: groepstesten en het plaatje van vandaag: de Bell-curve. Er staat heel mooi in dat overal goede duiven zitten. Echte wereldklasse is het uiterste rechtse puntje. Tophokken (blauw) hebben er meer van dan gemiddelde hokken (geel) of bodemhokken (rood). Dave’s boodschap: streng selecteren. Als je de lat niet hoog genoeg legt staat dat gelijk aan helemaal niet selecteren. Later meer over wat we van Dave kunnen leren op de pagina Selectie

door wiebrenvanstralen
Afbeelding

Saint Vincent de Tyrosse

Saint Vincent de Tyrosse

De klassieker onder de marathonvluchten is weer gespeeld en het werd niet dé vlucht van het jaar. Op de foto zie je mijn achternaamgenoot Marcel en die ging zelf al eens op inspectie daar aan de Route des Estuaires, een klein dorpje met een voor Nederlandse overnachtspelers zo magische klank. Het werd door het koufront wat over Nederland ging in de ochtend een vlucht met twee kanten. Het weer en de vlucht draaide als het ware 180 graden. Zaten de duiven ervoor, dan werden het later grote uitschieters op de uitslag, kwamen ze er achteraan dan zaten ze ‘in de bus’, die telkens groepjes duiven uitzette. Twee minuten voor 11 klokte ik de 084 van 2010, het klein maar fijne halfzusje van Abzu. 11e was ze in NIC ZWH, 59e in sector 4. Veel wind en regen later kreeg ik een tweetal groepjes uit de bus om 12:35 (twee stuks, 772 van 08 en Bennicia) en toen waren alle duivinnen thuis. Om 38 volgde de 097 van 2007 en een minuut later de 074, broer van de 084. Ze mistten allevier de uitslag met een minuut of 10, gevolg van het watergordijn waar ze niet doorheen gingen. Uiteindelijk zijn ze er allemaal weer en kunnen we toewerken naar de volgende vluchten, want ze zijn snel weer op verhaal denk ik.

door wiebrenvanstralen