Zo natuurlijk mogelijk duiven houden

In de moderne duivensport kun je niet meer meekomen op graan en water!
Een veelgehoorde uitspraak, maar klopt het ook?

Ik kies voor een zo natuurlijk mogelijke verzorging van de duiven. Ik ben me ervan bewust dat de meeste liefhebbers dit als omslachtig, krampachtig of zelfs kinderachtig omschrijven. Er zijn ook weinig duivenliefhebbers die het nog durven.

Allereerst is het aantal problemen waar duif en duivenliefhebber tegenaan kunnen lopen toegenomen. De hele duivenwereld staat via internet in open verbinding met elkaar. Het recentste voorbeeld daarvan is wel het feit dat ook Australië nu na jaren quarantaine nu te maken heeft met een paramyxostorm van ongekende proporties. Ook duivenziektes zijn via de wereldwijde handel en contacten snel verspreid.
Het verblijf in de mand levert iedere keer voor de duiven ook weer een kennismaking op met veel verschillende hokmilieus. Duiven moeten tegen een stootje kunnen.
Ten tweede is er de algemene opvatting tegenwoordig dat het met graan en water niet meer gaat.
We hebben zoveel duivendokters, fabrikanten en kampioenen die ons in de afgelopen decennia hebben ingeprent dat een postduif een topatleet is die je ook topsportwaardig moet begeleiden. Er is zelfs even een hype geweest dat iedereen werd gepromoveerd tot duivencoach.
En tenslotte is een steeds grotere groep, vooral jongere duivenliefhebbers, gefocust op succes. Men heeft genoeg tijd en moeite over voor het behalen van de absolute top. En als je gefocust bent op het hoogste doel, dan laat je niets maar dan ook niets aan het toeval over. Dan wil je jezelf niet hoeven verwijten dat je wat ‘had’ moeten doen. Succes moet afdwingbaar zijn!
Om meerdere redenen vind ik dit een zorgelijke ontwikkeling. Allereerst heb ik vanuit mijn werkveld een goed zicht op de ontwikkelingen in andere vormen van dierhouderij. Hoe verder je af gaat wijken van de natuurlijke leefomgeving en gedragingen van je dieren, hoe meer weerstand je oproept in onze moderne maatschappij. Daarnaast wordt de duivensport op deze manier onnoemelijk veel duurder en moeilijker gemaakt dan ze in werkelijkheid hoeft te zijn.

Duif voorop
Ook ik wil graag vroege duiven klokken, dat staat niet ter discussie. Toch denk ik dat het anders kan dan we het nu doen. We houden gemiddeld teveel duiven, raken er ook teveel kwijt en het kost letterlijk en figuurlijk teveel om te presteren. Reisduiven, duiven die zo snel mogelijk naar huis komen, die bestaan al duizenden jaren. Ze stammen af van voorouders die er misschien al miljoenen jaren zijn. Pas in de laatste 50 jaar is de mens zich uitgebreid gaan bemoeien met de verzorging van de duif. Vooral omdat die mens het zelf beter heeft. De duif is al veel langer gehecht aan de mens, bij hem in de buurt, gedomesticeerd (getemd). Al die tijd heeft ze het als soort overleeft, zonder kuren en fratsen. Willen we op de lange duur duivensport kunnen blijven beoefenen, dan zal dat moeten met respect voor de duif en met een verzorging die niet in ónze behoeften maar in die van de duif voorziet!

Leermeesters
Waarschijnlijk geloof je het als duivenliefhebber niet eerder dan dat je ook echt ziet dat het zoveel simpeler kan. Mijn leermeesters op dit vlak zijn Piter Beerda en Jouke Waterlander geweest. Decennia lang hebben ze een duivensoort geboetseerd, gesmeed, dat gezond bleef én hard vloog, zonder fratsen.
Ik zet liever dit werk voort dan dat ik die vele jaren aan mendelen, aan selecteren, in een paar generaties ongedaan maak. Je kunt oneindig veel langer mee met een aantal basisduiven als vertrekpunt. Als je de goede eigenschappen in je eigen duivenstam weet vast te leggen, dan heb je niet telkens nieuwe duiven nodig om je uitgebluste zaakje weer nieuw leven in te blazen. Ook de visie van vogelkenner Eduard Verheij is voor mij een eye-opener geweest voor het met andere ogen kijken naar duivenhouden. En gelukkig zijn er in de duivenbladen nog schrijvers als Jaak Nouwen (Duifke Lacht) en André Christiaens (De Duif) die onverdroten blijven schrijven over een natuurlijke manier van duivenhouden.

McDonaldsduif
Duiven komen niet meer in de voedselketen en dat is maar goed ook. Want er blijven wel wat residuen achter in dat duivenlichaam. Veel postduiven zijn wegwerpartikelen geworden, de houdbaarheid is maar heel kort. Dat duiven ook op hun tiende levensjaar nog vroege prijzen kunnen vliegen weten we eigenlijk niet meer omdat het een unicum is als dit nog gebeurt. Hier en elders op deze site zie je een aantal uitgewerkte voorbeelden van hoe je ook naar duiven en duivensport kunt kijken. Ik hoop dat dat voor jou als lezer ook hetzelfde inzicht op kan leveren als mij, en dat je ook het lef mag hebben om het anders te doen.

Verandering, verademing
In 2009 werd op mijn hok voor het laatst een geelkuur gegeven bij de kwekers, andere medicatie kregen ze al niet meer.
In 2010 zijn ook de jongen voor het eerst antibiotica-vrij opgegroeid.
In 2011 ben ik er ook mee gestopt bij de vliegduiven. Ik heb geen ervaring met roken en stoppen met roken, maar kan me goed voorstellen dat het vergelijkbaar kan zijn. Dat stemmetje in je achterhoofd wat de controle verliest, de geruststelling dat je er ‘alles aan gedaan hebt’ blijft nog wel een tijdje tegensputteren.
In 2012 heb ik voor het eerst het gevoel dat ik ook wat grip heb op het kweken, trainen en vliegen. Ik sluit niet uit dat ik in de komende jaren ook de inrichting van de hokken en de op -en uitgroei van de jongen nog wat ga aanpassen.

Preventief
Krijgen de duiven dan helemaal niks meer? Nee, dat is ook niet het geval. Zo wordt iedere duif zeker tweemaal per jaar geënt tegen paratyfus, is er de jaarlijkse (vaak ook 2x) enting tegen paramyxo en wordt er geborsteld tegen pokken en geef ik jaarlijks een drinkwaterenting NCD. Verder hecht ik veel waarde aan sociale binding op het hok, het moet er gezellig, knus, behaaglijk zijn. De vliegduiven zitten op nest en afgezien van 1 maand in het jaar zijn ze constant bijelkaar. Voor het verzorgingsgemak zitten ze op roosters met een loopgangetje voorlangs. In dit loopgedeelte ligt in de zomermaanden een dik pak erwtenstro, wat zowel bufferend werkt op temperatuur en stof, als dat het duiven ruimte biedt om lekker te scharrelen. De vliegers hebben ook de beschikking over een ren, zodat ze buiten kunnen zijn als ze niet buiten vliegen.

Advertenties

3 reacties op “Zo natuurlijk mogelijk duiven houden

  1. Hoi Wiebren,
    Ik ben een keer bij Jaak Nouwen aan huis geweest voor o.a. twee van zijn uitermate leerzame boekjes.
    Succes met je duivensport,

    Rob van Hove (robvanhove@ziggo.nl)

  2. Ik heb een vraag…sinds kort heeft mijn buurman duiven op zijn balkon. In de balkonkast heeft hij een soort til gemaakt. Vandaag hoorde ik een hoop gerinkel en nu heeft hij aan de staartveren van de duiven belletjes gemaakt, als ze door de lucht vliegen hoor je ze aankomen…kan iemand me uitleggen waarom? De Buurman praat geen Nederlands. Alvast bedankt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s